سناریوهای اقلیمی
به اصطلاح مسیرهای تمرکز نماینده (RCPs) برای پنجمین گزارش ارزیابی هیئت بین دولتی تغییرات آب و هوا (IPCC) ایجاد شد. آنها سطوح مختلفی از رانش های تشعشعات ناشی از گازهای گلخانه ای را که ممکن است در دوره 2011 تا 2100 رخ دهد، توصیف می کنند. طی چند سال گذشته، یک تیم بینالمللی از دانشمندان آب و هوا، اقتصاددانان و مدلسازان سیستم انرژی طیفی از «مسیرها» جدید را ایجاد کردند که بررسی میکنند چگونه جامعه جهانی، جمعیتشناسی و اقتصاد ممکن است در قرن آینده تغییر کند. آنها به عنوان "مسیرهای اجتماعی و اقتصادی مشترک" (SSPs) شناخته می شوند. SSPها در سال 2017 منتشر شدند (ریاحی و همکاران، 2017) و نقش مهمی در گزارش ششم ارزیابی IPCC در سال 2021/2022 خواهند داشت.
SSP ها سناریوهای پایه ای هستند که تحولات آینده را در غیاب سیاست های آب و هوایی جدید، فراتر از سیاست های فعلی توصیف می کنند. آنها پنج مسیری را ارائه می دهند که جهان می تواند طی کند. پنج SSP عمدتاً در رشد جمعیت، شهرنشینی، رشد اقتصادی، سرمایهگذاری در آموزش و سلامت، سیستم انرژی و استفاده از زمین، نرخ توسعه فناوری و همچنین محرکهای تقاضا، مانند تغییرات سبک زندگی، متفاوت هستند (ریاحی و همکاران، 2017).
از آنجایی که RCPها، SSPها نیز در طراحی خود کامل نیستند، زیرا اینها فقط آینده های اجتماعی هستند که اثرات تغییر آب و هوا را شامل نمی شوند. علاوه بر این، هیچ اقدام کاهش یا انطباق در این موارد اجرا نمی شود (O'Neill et al., 2020). بنابراین، ClimateImpactsOnline از سه ترکیب SSP–RCP برای تجسم دادههای آب و هوایی مربوط به سناریوهای مختلف اجتماعی-اقتصادی و تشعشع استفاده میکند.
"پایداری" SSP1 - 2.6
سناریوی تغییرات آب و هوایی کم (SSP1) مسیر نسبتاً پایداری را ارائه میکند که اغلب به عنوان «در راه سبز» شناخته میشود. این سناریو سرمایه گذاری بالایی در آموزش و بهداشت را در نظر می گیرد. اینها منجر به تسریع انتقال جمعیت و کاهش رشد جمعیت به ویژه در کشورهای در حال توسعه می شود. در مجموع تاکید بیشتری بر رفاه انسان وجود دارد. با افزایش تعهد به دستیابی به اهداف توسعه، نابرابری هم در بین کشورها و هم در داخل کشورها کاهش می یابد. مصرف به سمت رشد مواد کم و شدت منابع و انرژی کمتر است. سناریوی پایه SSP1 چالش های کمی برای کاهش و سازگاری آب و هوا دارد، زیرا می توان به اهداف آب و هوایی در سطح جهانی دست یافت (O'Neill et al., 2017). SSP1 با خروجی اجباری 2.6 وات بر متر مربع در سال 2100 ترکیب شده است. "رقابت منطقه ای" SSP3 - 7.0
سناریوی تغییر اقلیم معتدل (SSP3) که به آن «رقابت منطقهای» نیز گفته میشود، با ناسیونالیسم احیاگر و درگیریهای منطقهای مشخص میشود. این امر کشورها را به تمرکز فزاینده بر روی مسائل داخلی یا حداکثر منطقه ای سوق می دهد. به عنوان مثال، انرژی و اهداف امنیت غذایی تنها در منطقه خودشان محقق می شوند. سرمایه گذاری در آموزش و توسعه فناوری کاهش می یابد. توسعه اقتصادی کند است، مصرف مواد فشرده است و نابرابری ها در طول زمان بدتر می شوند. علاوه بر این، رشد جمعیت در کشورهای صنعتی پایین و در کشورهای در حال توسعه بالا است. به طور کلی SSP3 با اولویت بین المللی پایین برای رسیدگی به نگرانی های زیست محیطی مشخص می شود (فوجیموری و همکاران، 2017). سناریوی SSP3 با سطح اجباری 7 وات بر متر مربع ترکیب شده است. "توسعه با سوخت فسیلی" SSP5 - 8.5
سناریوی افراطی (SSP5) با پیشرفت سریع تکنولوژیکی و توسعه سرمایه انسانی مشخص می شود. بازارهای جهانی به طور فزاینده ای یکپارچه می شوند. همچنین سرمایه گذاری های قوی در بهداشت، آموزش و موسسات برای افزایش سرمایه انسانی و اجتماعی وجود دارد. در عین حال، این امر با بهرهبرداری از منابع سوخت فسیلی فراوان و اتخاذ شیوههای زندگی پرمصرف منابع و انرژی در سراسر جهان همراه است. ایمان به توانایی مدیریت سیستم های اجتماعی و زیست محیطی، از جمله مهندسی زمین در صورت لزوم وجود دارد (کریگلر و همکاران، 2017). ClimateImpactsOnline از ترکیب سناریوی SSP5 با سطح تشعشعات ناشی از گازهای گلخانه ای 8.5 وات بر متر مربع استفاده می کند.
همچنین ببینید: پایگاه داده SSP
مسیرهای اجتماعی-اقتصادی مشترک (SSP): مروری بر (پوستر)
منابع:
O'Neill، BC، Carter، TR، Ebi، K. و همکاران. دستاوردها و نیازها برای چارچوب سناریوی تغییر اقلیم. نات. صعود چانگ. 10، 1074–1084 (2020). https://doi.org/10.1038/s41558-020-00952-0
ریاحی، ک. و همکاران، مسیرهای اجتماعی-اقتصادی مشترک و پیامدهای انرژی، استفاده از زمین، و انتشار گازهای گلخانه ای آنها: مروری بر تغییرات جهانی محیطی، جلد 42، 153-168 (2017). https://doi.org/10.1016/j.gloenvcha.2016.05.009.